Spring naar content
Blog: wij zijn Tactus

Geloof

20 april 2021

Ik geloof niet, als in, ik ben niet gelovig of zo. En als een ander dat wel is, vind ik dat prima en heb ik daar respect voor, welk geloof het ook is. Ik begin de laatste tijd soms wel te geloven dat het misschien wel iets te goed gaat met me. Er is iets. Iets raars.

Normale mensen zouden dat misschien rust noemen, of relaxed. Ik voel me ook super rustig en misschien is dat het wel juist. Ik kan me niet herinneren wanneer ik me voor het laatst zo rustig heb gevoeld. Sinds een week of zes à zeven weet ik dat ik diabetes heb. Daarvoor was ik inderdaad ook een tijdje niet echt lekker. Traag met alles, vaak geen zin om iets in mijn huis te doen, dat soort dingen. Zelfs de sneeuw in met mijn kleinkinderen was me al te veel. Maar sinds ik dat weet en veel meer op mijn voeding let, en zelfs aan de zwarte koffie zit, voel ik me langzaamaan weer steeds beter in mijn vel zitten.

Ik heb ook geen ruzie (meer) met mensen, dus daar hoef ik me ook niet over op te winden. Mijn vrijwilligerswerk bij Korak gaat goed en is superleuk. Heb al een paar keer mensen uitgenodigd om te komen eten en ik ben naar een jeugdvriend toe geweest die al jaren en jaren onder in het land woont, maar waar ik als 4-jarige nog mee op de kleuterschool heb gezeten. En zelfs financieel heb ik het aardig op de rit. Het is nog steeds geen vetpot, en honderd euro “kapot” maken kan ook nog niet zomaar, maar er zijn gelukkig geen achterstanden.

Ik, als ex-kroegbaas, heb nooit heb begrepen dat je in sommige kroegen meer moest betalen voor een frisdrank, dan dat je moest betalen voor een alcoholisch drankje

Kortom, mijn leven kabbelt rustig voort. Natuurlijk moet ik altijd scherp blijven op trekmomenten en terugvallen, maar ook daar ben ik niet echt bang voor. Ik heb zelden trek, ook niet meer in tabak. Wat ik wel veel moeilijker vind dan gedacht is het stoppen met gebruik van suiker. Dat valt heel erg tegen en persoonlijk vind ik dat moeilijker dan het stoppen met roken. Maar als je dan in de winkels kijkt hoeveel suiker overal in zit, dan is dat ook niet echt normaal. En ik snap ook niet goed waarom gezond eten en drinken altijd duurder moet zijn dan het ongezonde. Net als dat ik, als ex-kroegbaas, nooit heb begrepen dat je in sommige kroegen meer moest betalen voor een frisdrank, dan dat je moest betalen voor een alcoholisch drankje. In mijn beleving mag dat nooit, je nodigt dan toch onbewust mensen eerder uit om alcohol te nuttigen. En dan vooral de jeugd die weinig geld heeft.

Ik roep het ook al jaren. Alle verslavingsinstellingen van Nederland moeten de handen ineenslaan en in conclaaf gaan met de regering. Waarom mag er nog zoveel reclame gemaakt worden voor alcohol? Omdat het legaal is? Omdat de overheid er veel aan verdiend, BTW-technisch gezien? Heb jij ooit reclame gezien waar stond: twee gram coke halen, één betalen? Of voor elke euro dat u gokt krijgt u een tegoedbon van vijftig cent? Nee toch? Maar reclames met twee kratjes voor €9,99, ach, dat is wel normaal. Waarom mag dat? Doe er wat aan, samen, met z’n allen! Gek he, dat het terugvalpercentage hoog is? 48 flesjes bier voor tien euro… Ik geloof dat het tijd is dat daar wat aan gedaan gaat worden. Echt, ik blijf geloven! Zoveel geloof, dat ik bijna niet kan geloven dat het met mij zo goed blijft gaan. Maar, het geloof is er, geloof ik!

3 reacties op “Geloof

  1. Sterk betoog, Patrick! En ook heel herkenbaar. Als ik tegen mijn cliënten zeg: “Ik wil het graag met jullie hebben over sociaal coke gebruiken”, dan wordt ik uitgelachen. Maar als ik zeg: “Ik wil het graag met jullie hebben over sociaal alcohol gebruiken”….. dan heb ik een goed gesprek te pakken. En ja, dat is een probleem dat je volgens mij op makro-niveau moet aanpakken. Blijf alsjeblieft schrijven. Wordt zeer gewaardeerd!

  2. Mooi geschreven Patrick en inderdaad ook heel erg herkenbaar. Het blijft bij mij ook altijd verbazing wekken..
    Fijn dat het goed met je gaat en je volhoudt, ondanks alle verleidingen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Gerelateerd

  • Blog: wij zijn Tactus
“Pff, die dokters ook altijd, die praten ZO moeilijk. Daar kan ik niks mee”, verzuchtte mijn patiënt na een huisartsbezoekje. “Doe ik dat dan ook? Ik ben toch ook een dokter”, vroeg ik me hardop af.
  • Artikelen
Soms mag een hulpverlener jou ook behandelen zonder jouw toestemming. Dit heet verplichte zorg. Deze zorg is geregeld in de Wet verplichte geestelijke gezondheidszorg (Wvggz).
  • Blog: wij zijn Tactus
k geloof niet, als in, ik ben niet gelovig of zo. En als een ander dat wel is, vind ik dat prima en heb ik daar respect voor, welk geloof het ook is.