“Het kan snel gaan”

Alcohol veranderde in korte tijd het leven van Pascalle (41). Het begon klein, bijna ongemerkt: één glas om tot rust te komen. Maar stap voor stap kreeg het meer grip op haar leven. “Ik had nooit gedacht dat het zo kon gaan, of dat grenzen zo snel konden verschuiven.” Daarom deelt ze haar verhaal: het kan iedereen overkomen. En hulp vragen kan het begin zijn van herstel. 

“Jarenlang dronk ik nauwelijks. Rond mijn 33e veranderde dat. Ik zat destijds in een relatie met een man, niet de vader van mijn kinderen, die steeds moeizamer werd. Ik merkte dat alcohol me hielp om me beter te voelen. Eerst was het een glas bij het eten. Later een vaste gewoonte ’s avonds op de bank. Mijn toenmalige partner vond het ongezellig als ik niet meedronk. Al snel dronk ik elke avond een fles. De verslaving nam snel toe. Binnen een paar maanden dronk ik vooral alleen.” 

‘Ik had iemand kunnen doodrijden’ 

“Het keerpunt kwam na een avond waarop ik had gedronken en toch achter het stuur stapte. Ik werd aangehouden, maar ik herinner me er niets van. Toen ik weer nuchter was en hoorde wat er was gebeurd, schrok ik enorm. Ik had iemand kunnen doodrijden. De volgende dag heb ik mijn huisarts gebeld en daarna Tactus. Ik begon met ambulante hulp, maar al snel bleek dat er meer nodig was. Daarom meldde ik me aan bij Tactus in Zutphen. Ik was daar vijf maanden in behandeling: drie keer in detox en één keer opgenomen. Daar begon mijn echte herstel.” 

Weer gewoon Pascalle zijn  

“Ik heb meerdere keren geprobeerd te stoppen. Met cursussen, met ambulante hulp en tijdens mijn opname. Ik had ook een paar keer een terugval. Mijn omslagpunt was tijdens een cursus van Intact. Daar kreeg ik het inzicht en geloof dat ik weer de positieve kant op kon gaan. Dat ik niet die persoon met een verslaving hoefde te blijven, maar weer gewoon Pascalle kon zijn. In die periode verbrak ik de relatie met mijn toenmalige partner. Ik ging werken aan de oorzaken van mijn gebruik en gaf mijn herstel prioriteit.” 

“Mijn twee kinderen, toen 9 en 13, woonden in die tijd bij hun vader. Ik ben altijd eerlijk geweest tegen de mensen om me heen. Dat gaf ruimte voor steun. Mijn vader en zijn vrouw stonden naast me en gaven me stabiliteit in de zwaarste periodes. Ik probeerde ook oog te hebben voor wat mijn kinderen nodig hadden. Als mijn dochter mijn boodschappentas wilde controleren op flessen wijn, liet ik dat toe zodat zij zich zeker voelde. Mijn kinderen kregen in die periode ook hulp van jeugdzorg. Door die ondersteuning, én door eerlijk te blijven communiceren, bleven mijn relaties intact. En sinds twee jaar woont mijn dochter weer bij mij.” 

Zorgen voor bewustwording  

“Tegenwoordig werk ik als jongerenwerker bij Tactus, met mijn ervaringsdeskundigheid. Ik geef voorlichting en let op signalen bij jongeren. Met mijn verhaal laat ik zien hoe alcoholgebruik ongemerkt een glijdende schaal kan worden, en hoe belangrijk het is om op tijd te praten. Ik wil mijn werk graag uitbreiden en ben samen met iemand aan het kijken welke richting het beste past bij mijn kennis en ervaring.” 

“Mijn missie is om jongeren op tijd bewust te maken van de risico’s van alcoholgebruik en het taboe op verslaving te doorbreken. Ik weet hoe snel ‘onschuldig’ drinken uit de hand kan lopen en hoe belangrijk het is om dat vroeg te signaleren.”