Cliënten beoordelen ons met een 8.2
U bevindt zich hier: Home

FAQ Categorie - Speed

« alle categorieën

Speed

  • Wat is de geschiedenis van speed?

    Speed of amfetamine werd in 1887 voor het eerst gemaakt, maar pas in 1927 voor het eerst gebruikt. Het werd toen voorgeschreven als bloeddrukverhogend middel.

    De doorbraak kwam pas in de dertiger jaren. Men was toen op zoek naar een middel tegen astma. Bekend was dat het hormoon adrenaline een astma-aanval kon tegengaan. Adrenaline wordt in acute stress situaties door de bijnier afgescheiden en zorgt voor extra energie. Het verhoogt de hartslag, vergroot de spierkracht en doet de bronchiën uitzetten waardoor de ademhaling sneller en makkelijker verloopt. Met name de laatste eigenschap maakte adrenaline zo aantrekkelijk voor het bestrijden van astma, waarbij de luchtwegen vernauwd zijn en de ademhaling zwaar en piepend verloopt.

    Het probleem was echter dat adrenaline niet oraal ingenomen kon worden, maar alleen gespoten kon worden. Spuiten had weer ernstige effecten op hart- en bloedvaten. Men moest dus op zoek naar een alternatief voor adrenaline.

    Omstreeks 1920 ontdekte een Amerikaanse farmacoloog dat een Chinese plant, Ma Huang ofwel ephedra veelvuldig voorgeschreven werd tegen astmatische aanvallen. Het lukte de farmacoloog om het werkzame bestanddeel, efedrine uit deze plant te halen. De verbinding vertoonde grote overeenkomst met adrenaline. Omdat efedrine wel oraal gegeven kon worden en niet gespoten hoefde te worden werd efedrine het middel voor de behandeling van astma. Probleem was echter dat de plant Ma Huang schaars was zodat men weer op zoek moest naar een alternatief. En zo kwam men uiteindelijk terecht bij de in 1887 geïsoleerde chemische stof amfetamine dat wat betreft structuur op efedrine lijkt.

    Ook amfetamine bleek verlichting te geven bij astma en bronchitis. Voordeel boven efedrine was nog dat het in vluchtige vorm geleverd kon worden. Amfetamine kwam dan ook onder de merknaam Benzedrine, in de vorm van inhaleerapparaatjes legaal op de markt. Men besefte toen nog niet dat amfetamine tot misbruik en verslaving kon leiden.

    In 1937 werd er op een Amerikaanse Universiteit studie verricht naar de effecten van amfetamine. De uitkomst was dat amfetamine vermoeidheid en slaap tegenging. Dat nieuws ging als een vuurtje rond en vele studenten die moesten blokken voor een examen en wakker moesten blijven kochten het middel bij de drogist.

    Vanwege de oppeppende werking werd amfetamine niet alleen de drug van de jaren dertig, maar ook van de Tweede Wereldoorlog. Het werd gebruikt door Engelse en Duitse soldaten en ook Hitler zelf liet zich vijf keer per dag injecteren met een speedinjectie. In Japan kregen zowel militairen als fabrieksarbeiders amfetamine om de vechtlust en productie op te voeren. Later, in de zestiger jaren, zou ook de Amerikaanse president John F. Kennedy speed gebruiken, met name in tijden van uitputting en vermoeidheid.

    In de loop van de veertiger jaren werden de negatieve gevolgen van amfetaminegebruik langzamerhand zichtbaar. Japan bleef na de oorlog met enorme voorraden zitten en probeerden deze aan de man te brengen. Op een gegeven moment was 5 % van de Japanse bevolking tussen 16 en 25 jaar afhankelijk geworden. In Zweden zag men de nadelige gevolgen snel in en werd amfetamine in het begin van de vijftiger jaren verboden.

    Fervente amfetaminegebruikers in San Francisco ontdekten eind jaren 60 dat je amfetamine naast slikken ook kon spuiten, hetgeen niet alleen de roes toestand versnelde maar ook gewenning veroorzaakte. Het gevolg was dat gebruikers naar steeds hogere dosissen grepen.

    Ondanks dat de verwoestende werking van amfetamine begin jaren vijftig al lang bekend was, duurde het nog ruim twintig jaar voordat amfetamine en verwante stoffen in Nederland verboden werden. In 1969 mocht amfetamine alleen nog maar op recept voorgeschreven worden. In 1976 werd het opgenomen in de opiumwet. Amfetamine wordt op dit moment voorgeschreven voor narcolepsie (aanvallen van slaapzucht) Voor de behandeling van ADHD schrijft men tegenwoordig Ritalin voor. Deze stof heeft hetzelfde effect als amfetamine. Als drug wordt het vooral in het partycircuit gebruikt. In een onderzoek onder uitgaanders in het club- en party circuit in 1998 bleek dat 7% van de bezoekers de afgelopen nacht amfetamine had gebruikt.

    (Bronnen: 1. De farmacologie van Verslaving, Handboek verslaving, maart 2000. 2. Psychofarmaca, Hersenen onder invloed, wetenschappelijke bibliotheek, 1989. 3. Antenne 98, Jellinek preventie en Universiteit van Amsterdam, 1999.)

  • Hoelang blijft amfetamine het lichaam?

    Amfetamine wordt meestal geslikt. De effecten duren zo'n 4 tot 8 uur. De stof wordt voor ongeveer de helft onveranderd via de urine uitgescheiden. De rest wordt door de lever afgebroken. De concentratie van amfetaminen in het bloed komt overigens niet geheel overeen met de psychisch ondervonden effecten.

    Halfwaardetijd is de tijd die het lichaam nodig heeft om de helft van het middel uit het bloed te verwijderen. De halfwaardetijd bij amfetamine bedraagt (afhankelijk van de zuurgraad van de urine) 8 tot 20 uur.

    Bij een eventuele test op amfetamine onderzoekt men of er afbraakstoffen in de urine zitten. Deze afbraakstoffen zijn afhankelijk van het type test tot 2 tot 4 dagen aantoonbaar. Bij sollicitaties en bij keuringen wordt bij hoge uitzondering op drugs getest en alleen na jouw uitdrukkelijke toestemming.

  • Wat is de geschiedenis van speed?

    Speed of amfetamine werd in 1887 voor het eerst gemaakt, maar pas in 1927 voor het eerst gebruikt. Het werd toen voorgeschreven als bloeddrukverhogend middel.

    De doorbraak kwam pas in de dertiger jaren. Men was toen op zoek naar een middel tegen astma. Bekend was dat het hormoon adrenaline een astma-aanval kon tegengaan. Adrenaline wordt in acute stress situaties door de bijnier afgescheiden en zorgt voor extra energie. Het verhoogt de hartslag, vergroot de spierkracht en doet de bronchiën uitzetten waardoor de ademhaling sneller en makkelijker verloopt. Met name de laatste eigenschap maakte adrenaline zo aantrekkelijk voor het bestrijden van astma, waarbij de luchtwegen vernauwd zijn en de ademhaling zwaar en piepend verloopt.

    Het probleem was echter dat adrenaline niet oraal ingenomen kon worden, maar alleen gespoten kon worden. Spuiten had weer ernstige effecten op hart- en bloedvaten. Men moest dus op zoek naar een alternatief voor adrenaline.

    Omstreeks 1920 ontdekte een Amerikaanse farmacoloog dat een Chinese plant, Ma Huang ofwel ephedra veelvuldig voorgeschreven werd tegen astmatische aanvallen. Het lukte de farmacoloog om het werkzame bestanddeel, efedrine uit deze plant te halen. De verbinding vertoonde grote overeenkomst met adrenaline. Omdat efedrine wel oraal gegeven kon worden en niet gespoten hoefde te worden werd efedrine het middel voor de behandeling van astma. Probleem was echter dat de plant Ma Huang schaars was zodat men weer op zoek moest naar een alternatief. En zo kwam men uiteindelijk terecht bij de in 1887 geïsoleerde chemische stof amfetamine dat wat betreft structuur op efedrine lijkt.

    Ook amfetamine bleek verlichting te geven bij astma en bronchitis. Voordeel boven efedrine was nog dat het in vluchtige vorm geleverd kon worden. Amfetamine kwam dan ook onder de merknaam Benzedrine, in de vorm van inhaleerapparaatjes legaal op de markt. Men besefte toen nog niet dat amfetamine tot misbruik en verslaving kon leiden.

    In 1937 werd er op een Amerikaanse Universiteit studie verricht naar de effecten van amfetamine. De uitkomst was dat amfetamine vermoeidheid en slaap tegenging. Dat nieuws ging als een vuurtje rond en vele studenten die moesten blokken voor een examen en wakker moesten blijven kochten het middel bij de drogist.

    Vanwege de oppeppende werking werd amfetamine niet alleen d? drug van de jaren dertig, maar ook van de Tweede Wereldoorlog. Het werd gebruikt door Engelse en Duitse soldaten en ook Hitler zelf liet zich vijf keer per dag injecteren met een speedinjectie. In Japan kregen zowel militairen als fabrieksarbeiders amfetamine om de vechtlust en productie op te voeren. Later, in de zestiger jaren, zou ook de Amerikaanse president John F. Kennedy speed gebruiken, met name in tijden van uitputting en vermoeidheid.

    In de loop van de veertiger jaren werden de negatieve gevolgen van amfetaminegebruik langzamerhand zichtbaar. Japan bleef na de oorlog met enorme voorraden zitten en probeerden deze aan de man te brengen. Op een gegeven moment was 5 % van de Japanse bevolking tussen 16 en 25 jaar afhankelijk geworden. In Zweden zag men de nadelige gevolgen snel in en werd amfetamine in het begin van de vijftiger jaren verboden.

    Fervente amfetaminegebruikers in San Francisco ontdekten eind jaren 60 dat je amfetamine naast slikken ook kon spuiten, hetgeen niet alleen de roes toestand versnelde maar ook gewenning veroorzaakte. Het gevolg was dat gebruikers naar steeds hogere dosissen grepen.

    Ondanks dat de verwoestende werking van amfetamine begin jaren vijftig al lang bekend was, duurde het nog ruim twintig jaar voordat amfetamine en verwante stoffen in Nederland verboden werden. In 1969 mocht amfetamine alleen nog maar op recept voorgeschreven worden. In 1976 werd het opgenomen in de opiumwet. Amfetamine wordt op dit moment voorgeschreven voor narcolepsie (aanvallen van slaapzucht) Voor de behandeling van ADHD schrijft men tegenwoordig Ritalin voor. Deze stof heeft hetzelfde effect als amfetamine. Als drug wordt het vooral in het partycircuit gebruikt. In een onderzoek onder uitgaanders in het club- en party circuit in 1998 bleek dat 7% van de bezoekers de afgelopen nacht amfetamine had gebruikt.

    (Bronnen: 1. De farmacologie van Verslaving, Handboek verslaving, maart 2000. 2. Psychofarmaca, Hersenen onder invloed, wetenschappelijke bibliotheek, 1989. 3. Antenne 98, Jellinek preventie en Universiteit van Amsterdam, 1999.)

  • Hoeveel mensen zijn er aan de drugs?

    Onderstaande tabel is gebaseerd op een nationaal onderzoek uitgevoerd door het Centrum voor Drugsonderzoek van de Universiteit van Amsterdam (CEDRO). In totaal zijn 22.000 mensen ondervraagd. De tabel die hier weergegeven wordt is een verkorte versie van de oorspronkelijke tabel en bevat de belangrijkste drugs. De streekproef is getrokken uit verschillende steden en verschillende gebieden uit Nederland met een verschillende bevolkingsdichtheid. In dit soort onderzoeken worden altijd drie soorten vragen gesteld: heb je ooit van je leven gebruikt, heb je het laatste jaar gebruikt en heb je afgelopen maand gebruikt. Het zal duidelijk zijn dat de ooit-cijfers altijd hoger zijn dan de laatste-maand-cijfers. De laatste-maand-cijfers geven het meest actuele gebruik weer. Bij het lezen van krantenartikelen is het altijd erg belangrijk om te kijken welke cijfers worden weergegeven. Het hele rapport, \"Licit and illicit Druguse in the Netherlands, 1997", over de nationale drugscijfers is te lezen op de site van het CEDRO. Het adres van de site geven we aan het eind van het antwoord. De oorspronkelijke tabel vind je door op de site van het CEDRO, op \"Drug Use Statistics\" te klikken, vervolgens op \"National Data\" en daarna op \"National Drug Use Prevalence, the Netherlands 1997\". Druggebruik in Nederland 1997 (gewogen percentages)

    Drugs Ooit gebruikt Laatste jaar gebruikt Laatste maand gebruikt
    Tabak 67.9% 38.1% 34.3%
    Alcohol 90.2 82.5 73.3
    Slaapmiddelen 17.4 8.5 5.5
    Kalmeringsmidd 19.6 8.2 4.9
    Cannabis 15.6 4.5 2.5
    Cocaïne 2.1 0.6 0.2
    Amfetaminen 1.9 0.3 0.1
    XTC 1.9 0.7 0.3
    Hallucinogenen 1.8 0.3 0.0
    Paddestoelen 1.6 0.6 0.1
    Heroïne 0.3 0.1 *
    Snuifmiddelen 0.5 0.1 0.0
    Geen enkele drug 5.2 10.6 17.8

    * niet precies meetbaar. www.frw.uva.nl/cedro/

  • Ik heb drie jaar lang veel drugs gebruikt. XTC, speed en coke.

    Met name speed en cocaïne kunnen klachten geven van steken in de hartstreek. Deze klachten treden dan op als je gebruikt. Deze steken worden in dat geval veroorzaakt door een vernauwing in de bloedvaten die om het hart heen liggen en het hart van zuurstof moeten voorzien. Als het hart geen zuurstof krijgt, krijg je steken. De bloedvaten worden vanzelf weer wijder als de drugs zijn uitgewerkt (meestal enkele uren).

    Je kunt ook op andere manieren steken in de hartstreek krijgen. Een belangrijke oorzaak is het krijgen van een paniekaanval. Dit is de meest voorkomende oorzaak van pijn in de hartstreek bij jonge mensen. Als je speed of cocaïne hebt gebruikt of ook als je er al mee gestopt bent kun je sneller een paniekaanval krijgen. De paniekaanval uit zich hyperventileren, hartkloppingen, tintelingen in de vingers en rondom de mond, pijn in de hartstreek en angst om dood te gaan. Deze door angst veroorzaakte pijn in de hartstreek is hoe akelig ook, onschuldig. Met het verdwijnen van de angst gaat ook de pijn over.

    Een andere bekende oorzaak van pijn in de hartstreek is een blijvende vernauwing van de bloedvaten rondom het hart. Dit komt in de meeste gevallen voor bij mensen die al wat ouder zijn en heeft te maken met slechte leefgewoonten zoals vet eten, roken etc. Deze leefgewoonten geven op den lange duur 'aderverkalking'.
    Een enkele keer kan het gebruiken van speed en cocaïne waarschijnlijk ook lijden tot aantasting van de bloedvaten rondom het hart. Dit komt echter zelden voor.

    Als je het niet vertrouwt of de klachten houden aan is het goed hierover eens te spreken met je huisarts.

  • Is XTC/amfetamine slecht voor je tanden?

    Amfetamine en XTC is slecht voor je tanden. Dat heeft een aantal redenen.

    Klemmen en knarsetanden.
    Door gebruik van speed en XTC neemt de spanning van je spieren toe. Ook de kaakspieren trekken samen en veel gebruikers gaan daardoor stevig knarsetanden. Ook klemmen ze hun boven- en ondergebit stevig op elkaar. Dat doen ze zowel tijdens als na het gebruik. Dit veroorzaakt schade aan je gebit, vooral aan tanden achterin je mond. Dat is inmiddels gebleken uit enkele onderzoeken waarin gebruikers met niet-gebruikers werden vergeleken. Hoektanden waren meer gesleten dan snijtanden, wat zou kunnen betekenen dat de onderzochte gebruikers eerder hun tanden klemden dan knarsten.

    Vermindering van speeksel.
    XTC en amfetamine leiden tot een vermindering van speeksel. Je krijgt een droge mond. Door de vermindering van speeksel is er geen sprake meer van de natuurlijke reiniging van je tanden waardoor de kans op gaatjes (cariës) toeneemt. Als je vaak gebruikt is het verstandig je mond een keer per dag met fluoride te spoelen om gaatjes tegen te gaan.

    Overgeven.
    Ook is gebleken dat XTC gebruikers die vaak moesten overgeven, al dan niet als gevolg van het XTC gebruik, vaker eens slecht gebit hebben. Het maagzuur dat langs je tanden komt tast je tanden namelijk sterk aan.

    Zoete drankjes.
    Iets anders is dat veel gebruikers bij het uitgaan geen alcohol drinken (heel verstandig) maar zoete frisdrankjes met koolzuur nemen. De zoetheid en zuurte daarvan bevordert eveneens het tandbederf.

  • Wat is Qat of Khat, hoe wordt het gebruikt, wat zijn de effecten en kun je er verslaafd aan raken?

    Qat bestaat uit de bladeren van een Oost-Afrikaanse struik die wel 20 meter hoog kan worden. Door zijn hoogte heeft de struik erg veel weg van een boom. Qat lijkt qua vorm op een laurierblad en wordt sinds de dertiende eeuw in Jemen, Somalië, Ethiopië en Kenia als genotmiddel gebruikt. Qat was er eerder dan koffie.

    Qat wordt gebruikt door op het blad te kauwen. Het sap wordt doorgeslikt. De gekauwde bladeren worden als een balletje tegen de binnenkant van de wang in de mond gehouden. Na 10 minuten kauwen wordt het restant uitgespuugd of doorgeslikt. Het werkzame bestanddeel in Qat is het alkaloide cathinon dat vooral in jonge verse bladeren zit. Deze stof vertoont wat chemische structuur betreft overeenkomsten met amfetamine. Het meeste effect krijgt men als de bladeren binnen 48 uur worden genuttigd. Omdat Qat alleen vers prettig werkt, wordt het hoofdzakelijk gebruikt in landen waar de struik groeit. Van de gedroogde bladeren kan overigens wel thee worden gezet. Qat wordt in Nederland bijna niet gebruikt. Alleen mensen die in Nederland verblijven en afkomstig zijn uit de streken waar de plant voorkomt, gebruiken het. De qat wordt dan per vliegtuig vervoerd. Qat en de werkzame stof cathinon staan niet in de opiumwet.

    Het kauwen op Qat geeft een amfetamine-achtig effect. Het stimuleert en werkt opwekkend. Gebruikers worden actief, moeheid en honger verdwijnen en je praat makkelijker. De effecten treden na 20 minuten op en kunnen enkele uren aanhouden. Een bijwerking kan diarree zijn. Bij overmatig gebruik van Qat kunnen gebruikers last krijgen van langdurige slapeloosheid, lusteloosheid en hallucinaties. Verder treden bij overmatige gebruikers een hoge bloeddruk, een versnelde hartslag en maagstoornissen op. Ook zie je stemmingswisselingen en emotionele labiliteit. Ook kan Qat tot afhankelijkheid leiden. Verder zie je bij chronische gebruikers uitputting en agressief gedrag. (Bron: D. Inaba, Uppers, Downers, All Arounders)

    In Jemen zou 80 procent van de bevolking Qat gebruiken. Dit ondanks het feit dat de islam ieder middel verbiedt dat een roes veroorzaakt. Het middel vervult een sociale functie en wordt gebruikt om de sociale contacten te verstevigen. Zogenaamde Qat-zittingen zijn vooral onder welgestelde moslims heel gewoon. Die zittingen gaan als volgt. Een groep vrienden of goede bekenden - bij voorkeur een groep van dertig mensen - komt in de middag bijeen. Voor het nuttigen van Qat eten ze gezamenlijk een uitgebreide maaltijd in de hoop dat daardoor bepaalde onaangename effecten van Qat achterwege zullen blijven. Men krijgt een plaats op de grond toegewezen, afhankelijk van iemands positie en aanzien in de groep. De gereinigde Qat-bladeren liggen in het midden en iedereen pakt een aantal bladeren. Het kauwen gebeurt met de linkerhelft van de mond. Onder het kauwen drinkt men grote hoeveelheden water of rookt men een waterpijp. De uitgekauwde vezels van de bladeren worden uitgespuugd in een speciale kom. Hoe meer men in vervoering geraakt, des te meer er gediscussieerd wordt. Het is gebruikelijk om onderlinge ruzies tijdens deze Qat-sessies of Qat-zittingen uit te praten. Bij arme mensen is het ritueel minder omslachtig. De sociale functie is dezelfde.(Bron: Drugs kruiden van hemel en hel)

    Bij de website van streetdrugs.org kun plaatjes van qat zien. www.streetdrugs.nl