Cliënten beoordelen ons met een 8.2
U bevindt zich hier: Home

FAQ Categorie - Cocaïne

« alle categorieën

Cocaïne

  • Wat is het verschil tussen basecoke, crack en ice

    Voordat we ingaan op het verschil, kijken we eerst naar de overeenkomst. De overeenkomst is dat alle drie de middelen gerookt worden. Bij roken komt de werkzame stof via de longen in je bloed.

    Basecoke en crack zijn beide afgeleid van cocaïne. Cocaïne kun je eigenlijk niet roken. Bij verhitting valt het voor een groot deel uiteen in afbraakproducten die geen effect opleveren. Slechts een klein gedeelte van de cocaine zorgt voor een kort hevig effect. Om het te kunnen roken, moet je het omzetten in een andere stof. (Het moet van een zout in een base worden omgezet.) Je kan daarvoor bakpoeder, maagzout of ammonia gebruiken. Meestal wordt er een papje gemaakt van cocaïne, maagzout en water, dat vervolgens wordt verhit. Er ontstaat een klont die je in een pijpje kunt roken. Als je weinig water en veel maagzout gebruikt, krijg je crack. De klont bestaat dan uit cocaïnebase, maagzout en de oorspronkelijke versnijdingen. Als je het rookt, maakt het een krakend geluid. Vandaar de naam crack.

    Gebruik je veel water en weinig maagzout, dan ontstaat basecoke of gekookte coke. Basecoke of gekookte coke bevat geen verontreinigingen. De versnijdingen en het maagzout blijven in het water achter. (Je kan basecoke ook met ammonia maken, maar de bereiding daarvan is schadelijk voor je longen.) Basecoke, gekookte coke of borri-borri is dus zuivere cocaïnebase, terwijl crack cocaïnebase is vermengd met maagzout en versnijdingsmiddelen. De werkzame stof van beide producten is echter dezelfde. In Nederland komt vrijwel geen crack voor, maar wel basecoke of gekookte coke.
    De werking van basecoke en crack is veel sneller en heviger dan die van gewone cocaïne. De effecten komen al na 8 seconden en maximaal duurt het effect enkele minuten. De risico\'s die met het gebruik samenhangen, zijn echter nog veel groter dan bij gewone cocaïne.

    Ice is geen cocaïne maar een zuivere rookbare methylamfetamine. Net zoals bij basecoke en crack het geval is, moet je om ice te krijgen de methylamfetamine eerst in een rookbare vorm omzetten. Ice wordt ook wel glass, chrystal of crank genoemd. Andere namen zijn yaba en shaboo. Het middel wordt in Azië en op beperkte schaal in de Verenigde Staten gebruikt Het ziet eruit als een wit kristalachtig poeder. De effecten zijn heviger dan bij gewone amfetamine en kunnen afhankelijk van de dosering tussen de 8 en 24 uur aanhouden. De risico's zijn net als bij crack groot. Het jaagt de bloeddruk op en is verslavend. Ook zou het tot blijvende hersenbeschadiging kunnen leiden.

  • Wat is het verschil tussen basecoke, crack en ice?

    Voordat we ingaan op het verschil, kijken we eerst naar de overeenkomst. De overeenkomst is dat alle drie de middelen gerookt worden. Bij roken komt de werkzame stof via de longen in je bloed.

    Basecoke en crack zijn beide afgeleid van cocaïne. Cocaïne kun je eigenlijk niet roken. Bij verhitting valt het voor een groot deel uiteen in afbraakproducten die geen effect opleveren. Slechts een klein gedeelte van de cocaine zorgt voor een kort hevig effect. Om het te kunnen roken, moet je het omzetten in een andere stof. (Het moet van een zout in een base worden omgezet.) Je kan daarvoor bakpoeder, maagzout of ammonia gebruiken. Meestal wordt er een papje gemaakt van cocaïne, maagzout en water, dat vervolgens wordt verhit. Er ontstaat een klont die je in een pijpje kunt roken. Als je weinig water en veel maagzout gebruikt, krijg je crack. De klont bestaat dan uit cocaïnebase, maagzout en de oorspronkelijke versnijdingen. Als je het rookt, maakt het een krakend geluid. Vandaar de naam crack.

    Gebruik je veel water en weinig maagzout, dan ontstaat basecoke of gekookte coke. Basecoke of gekookte coke bevat geen verontreinigingen. De versnijdingen en het maagzout blijven in het water achter. (Je kan basecoke ook met ammonia maken, maar de bereiding daarvan is schadelijk voor je longen.) Basecoke, gekookte coke of borri-borri is dus zuivere cocaïnebase, terwijl crack cocaïnebase is vermengd met maagzout en versnijdingsmiddelen. De werkzame stof van beide producten is echter dezelfde. In Nederland komt vrijwel geen crack voor, maar wel basecoke of gekookte coke.
    De werking van basecoke en crack is veel sneller en heviger dan die van gewone cocaïne. De effecten komen al na 8 seconden en maximaal duurt het effect enkele minuten. De risico\'s die met het gebruik samenhangen, zijn echter nog veel groter dan bij gewone cocaïne.

    Ice is geen cocaïne maar een zuivere rookbare methylamfetamine. Net zoals bij basecoke en crack het geval is, moet je om ice te krijgen de methylamfetamine eerst in een rookbare vorm omzetten. Ice wordt ook wel glass, chrystal of crank genoemd. Andere namen zijn yaba en shaboo. Het middel wordt in Azië en op beperkte schaal in de Verenigde Staten gebruikt Het ziet eruit als een wit kristalachtig poeder. De effecten zijn heviger dan bij gewone amfetamine en kunnen afhankelijk van de dosering tussen de 8 en 24 uur aanhouden. De risico\'s zijn net als bij crack groot. Het jaagt de bloeddruk op en is verslavend. Ook zou het tot blijvende hersenbeschadiging kunnen leiden.

  • Hoe lang blijft cocaïne in je bloed na een nacht gebruik?

    Cocaïne komt via het slijmvlies in het bloed. De eerste 20 minuten stijgt de concentratie heel snel. Na een uur is de concentratie maximaal en daarna neemt ze geleidelijk af. Overigens voel je de psychische effecten vooral in het eerste half uur. De effecten treden met name op in de periode waarin de concentratie van cocaïne in het bloed het snelst verandert. En dat is in het begin. De halfwaarde tijd van cocaïne is ongeveer een uur. Dat wil zeggen dat na een uur de helft van de cocaïne uit het bloed verdwenen is. De hoogste concentratie wordt na een uur bereikt, dus twee uur na inname is ongeveer de helft verdwenen. Vijf uur na inname is de cocaïne voor 98 % uit het bloed verdwenen. Cocaïne wordt afgebroken door de lever. Zij doet dat met een snelheid van 30 tot 40 milligram per uur. Bij afbraak wordt de cocaïne omgezet in een aantal andere stoffen. Deze afbraakstoffen (ofwel metabolieten) zitten veel langer in het lichaam. Bij een eventuele test op cocaïne, onderzoekt men of deze afbraakstoffen in de urine zitten. De afbraakstoffen zijn afhankelijk van het type test tot maximaal 7 dagen aantoonbaar. Bij sollicitaties en bij keuringen wordt bij hoge uitzondering op drugs getest en alleen na jouw uitdrukkelijke toestemming.

  • Met hoeveel gram cocaïne in huis zal de politie je arresteren?

    In de Nederlandse Opiumwet wordt een onderscheid gemaakt tussen het gebruik van drugs en de handel erin. Bij gebruikers heeft de wet het over `een geringe hoeveelheid bestemd voor eigen gebruik'. Het Openbaar Ministerie heeft richtlijnen uitgegeven die aangeven welke straffen rechters moeten opleggen bij overtreding van de Opiumwet. In die richtlijnen is ook aangegeven wat onder `een geringe hoeveelheid bestemd voor eigen gebruik' moet worden verstaan. Bij harddrugs is dat meestal de hoeveelheid die je voor één keer gebruiken nodig hebt. Bezit je meer dan die hoeveelheid, dan zal al snel het vermoeden rijzen dat je er in handelt. Er is dan sprake van bezit met dealerindicatie. Hieronder staat weergegeven welke hoeveelheden worden opgevat als bezit voor eigen gebruik.

    Hasj, wiet tot 5 gram
    Cocaïne 0,5 gram
    Heroïne 0,5 gram
    XTC 1 pil
    Hennepteelt tot 5 planten

    Treft de politie niet meer dan een van deze hoeveelheden aan, dan krijg je geen straf. Wel moet de politie in geval van harddrugs de middelen altijd in beslag nemen. Bij hasj en wiet gebeurt dat niet altijd. In juridische termen heet dat "sepot met afstand". Als er bij deze hoeveelheden uit andere gegevens mocht blijken dat er toch sprake is van dealerindicatie, word je uiteraard wel gestraft. Bezit je meer, dan lopen de straffen op. Bij 0,5 tot 5 gram cocaïne en heroïne of bij bezit van 1 tot 10 XTC pillen kun je een gevangenisstraf krijgen variërend van 1 week voorwaardelijk tot 2 maanden. Van 5 tot 30 gram cocaïne of heroïne of bij bezit van 10 tot 30 XTC pillen kun je tot 6 maanden gevangenisstraf krijgen. Bij 5 tot 30 gram cannabis kun je een boete krijgen van 50 tot 150 gulden. Bij 30 tot 1000 gram cannabis krijg je een boete van 5 tot 10 gulden per gram. Het maakt niet uit of de politie deze hoeveelheden bij jou op straat of thuis aantreft. Feit is natuurlijk wel dat de politie niet zo maar je huis mag binnenvallen. Zij moet je ergens van verdenken en een huiszoekingsbevel hebben.

  • Wat is erger voor je: een pilletje of een lijntje coke? Wat is erger voor lichaam en geest?

    Drugs vergelijken is moeilijk. Het heeft ook te maken met de mate waarin je ze gebruikt. Wat betreft risico's kun je drugs beoordelen aan de hand van drie criteria: 1 lichamelijke schade 2. verslavingskans 3. sociale schade Hoe scoren XTC en cocaïne volgens deze criteria Lichamelijke schade Lichamelijk gezien bestaat bij XTC het risico op oververhitting en op beschadiging van bepaalde zenuwen. Oververhitting kan dodelijk verlopen maar is gemakkelijk te voorkomen. Door de beschadiging van zenuwen kan de afgifte van een bepaald stofje in de hersenen, namelijk serotonine, verstoord worden. Dat kan gevolgen hebben voor geheugen, concentratie en stemming. De lichamelijke risico's bij het snuiven van cocaïne zijn een pijnlijke en op den duur beschadigde neus. Je kunt als je lang en veel gebruikt chronisch verkouden worden. Reuk, geur en smaak kunnen achteruit gaan. Verder is cocaïne een belasting voor het hart en de bloedvaten. Ook leidt cocaïnegebruik tijdens het uitgaan nogal eens tot overmatig alcoholgebruik. Ook dat heeft zo zijn nadelen. Vergelijking is moeilijk, maar beide drugs hebben duidelijke lichamelijke risico's. Verslavingskans XTC is nauwelijks verslavend. Het wordt al sinds 1988 gebruikt, maar het aantal aanmeldingen wegens verslavingsproblemen is uiterst beperkt gebleven. Wel zie je dat sommige mensen een feest niet meer leuk vinden zonder het gebruik van XTC. XTC heeft een roes en een energie effect. Aan het roeseffect wen je snel. Na verloop van tijd voel je dat effect niet meer en moet je een tijdje stoppen om het weer te kunnen voelen. Onthoudingsverschijnselen zijn er niet. In vergelijking met XTC is Cocaïne verslavender. Het middel werkt kort en vraagt snel om meer. Mensen kunnen erg naar het middel gaan verlangen. Dat komt doordat de tegenstelling zo groot is tussen het opgewekte gevoel tijdens gebruik en het uitgeputte, vermoeide en soms lichtelijk depressieve gevoel van de volgende dag. Daardoor wordt op een gegeven moment niet alleen meer in het weekend gebruikt, maar ook door de week. Bij heftig gebruik is er bij cocaïne ook sprake van gewenning. Onthoudingsverschijnselen zijn er ook. Je voelt je uitgeput en kunt nergens meer van genieten. Het ontstaan van depressieve gevoelens wordt nogal onderschat. Mensen die veel gebruikt hebben, kunnen na stoppen langdurig last hebben van depressies. Wat de verslavende werking betreft scoort cocaïne dus duidelijk slechter dan XTC. sociale schade Ten slotte de sociale schade. Bij zware XTC-gebruikers is die wel aanwezig. Gebruikers merken dat ze pas in de loop van de week weer een beetje beginnen bij te komen van het gebruik en het feesten. Bij zo-nu-en-dan-gebruik is er geen sociale schade. Bij zo-nu-en-dan-cocaïnegebruik vallen de sociale gevolgen eveneens mee. Vaak ben je echter - ondanks jouw gevoel dat het die avond te gek ging - niet altijd het leukste gezelschap. Je praat honderduit zonder naar de ander te luisteren. Gebruik je vaker - en dat risico zit er bij cocaïne gauw in - dan worden de sociale gevolgen heftiger. Mensen kunnen door cocaïnegebruik veranderen in kattige, geïrriteerde wezens. De verslaving kan ook bijdragen aan een maatschappelijke ontwrichting. Ook wat sociale gevolgen betreft scoort cocaïne dus slechter dan XTC. Een aantal riscico's valt de voorkomen. Kijk daarvoor bij drugsvoorlichting in het drugsschema op deze site.

  • Je hebt twee soorten cocaïne: snuifcoke en rookcoke (crack).

    Snuifcocaïne wordt via het neusslijmvlies opgenomen en komt dan in het bloed terecht. Het niveau van cocaïne in je bloed stijgt langzaam en gaat langzaam weer omlaag. In totaal duren de effecten zo'n 20 à 30 minuten. Snuifcoke wordt soms ook gerookt. Een klein gedeelte van de coke komt dan via je longen in je bloed terecht. Dat geeft een kort en hevig effect. Snuifcoke heeft een smeltpunt van 197 graden Celsius. Boven die temperatuur zou de snuifcoke kunnen verdampen en gerookt kunnen worden, ware het niet dat bij die temperatuur de snuifcoke uiteenvalt en/of verbrandt. Vandaar dat snuifcoke eigenlijk niet kan worden gerookt. Voordat het kan verdampen, is het al geen cocaïne meer. De meeste cocaïne gaat dus bij roken verloren en slechts een gedeelte bereikt je longen. Bij het roken van snuifcoke kunnen kleine deeltjes verbrande cocaïne in de luchtwegen en de longen terechtkomen. Ook andere stoffen die bij de verbranding vrijkomen, kunnen in je longen terechtkomen. Dat is schadelijk. De longen zijn overigens wel goed beschermd, want je keel en je luchtwegen vangen de zwaarste klap op. Bij blijvende klachten is het altijd beter om een arts te raadplegen. Rookcoke, basecoke of crack is iets heel anders dan gewone cocaïne. Om het te maken wordt cocaïne vermengd met water en maagzout of ammoniak en dan gekookt. Als je crack rookt, stijgt de het niveau van cocaïne in het bloed zeer snel, maar het gaat ook weer zeer snel omlaag. Het gebruik van crack werkt vele malen verslavender en is vele malen riskanter dan gewone snuifcocaïne. Crack heeft een smeltpunt van 98 graden en begint vanaf die temperatuur te verdampen. Het valt daarbij niet uiteen. Crack kan dus wel gerookt worden. Heroïnegebruikers in Amsterdam, gebruiken ook vaak crack. Zij hebben in toenemende mate longproblemen. Verwacht wordt dat een groot aantal uiteindelijk longemfyseem zal krijgen. De longproblemen ontstaan door het langdurige tabaksgebruik en door het dagelijks inhaleren van cocaïne- en heroïnedampen van een onduidelijke samenstelling.